Sabah Boğaz'da ardı ardına dizilmiş onlarca karavanı görünce bir sürü sigorta ürünü film şeridi gibi aklımdan geçti. Dizilerde hayat yalıda olabilir. Koruma açığı ise çoğu zaman kameranın dönmediği arka sokaklarda. Yeni sezon başlamış. Belki bu sezon kamera biraz da oraya döner.

Sigorta artık yalnızca hasar ödeyen bir sektör değil; ekonomik dayanıklılığın ve yatırımın ön koşulu.

Bu blogda defalarca deprem yazdım. DASK'ı yazdım. Koruma açıklarını yazdım. Deprem modellemelerini, erken uyarı sistemlerini yazdım. Depremlerin ekonomik yükünü, sigortanın yalnızca hasarı ödeyen bir mekanizma değil, hayatın yeniden başlayabilmesini sağlayan bir güvence sistemi olduğunu anlatmaya çalıştım. Bir kişinin bile deprem çantası hazırlamasına, DASK yaptırmasına, yaşadığı binayı sorgulamasına ya da ailesiyle acil durum planı konuşmasına vesile olabilmek. Benim elim

Bir gemi yapılırken ya da onarılırken sadece hesap yapılmaz; sabır gerekir, sezgi gerekir, ustalık gerekir. Bir anlamda tersaneler, mühendisliğin olduğu kadar insan emeğinin de sahnesi.Haliç Tersanesi’ni sadece tarihi bir yapı olarak görmek büyük bir eksiklik olur. Burası aslında başlı başına bir mühendislik sistemi.İstanbul’u sevmek, memleketim demek, ona verdiğiniz yıllarınızı ve emeği, bu nadide şehrin emeğini, geçmişini ve hafızasını da sevmek demek. Ve ben…İstanbul’u se

Biz kişisel olarak ne kadar tedbir alsak da, sonuçta zırh takamıyoruz, kalkan taşımıyoruz. Bir kaza, bir talihsizlik olabilir ve zarar görebilir ya da istemeden başkasına zarar verebiliriz. İşte sigorta tam olarak bu işe yarıyor: görünmez bir zırh. Bir İstanbullunun “sigorta cüzdanı", bir hayatta kalma rehberi gibi.