Sigortacılık hafızasız yapılabilecek bir iş değil. Özellikle ülkemizde hiç değil. Bu ekonomi, bu jeopolitik kuşak, bu enflasyon, bu kur oynaklığı, bu deprem ve yangın gerçeği varken; rekabeti reflekslerle yönetmenin sonu iyiye gitmiyor. Rekabet olacak, elbette olacak ama bu işin bir tekniği ve sürdürülebilirlik eşiği olmalı. Sigortacılık kısa vadeli kazançlarla değil, uzun vadeli hafızayla ayakta kalır. Bugün yaşananlar yeni değil. Ama sonuçlarının ağır olabileceğini hepim

Bugün risk dünyası değişiyor. Ama daha önemlisi, risklerin hızı değişiyor. Bu hız karşısında kurumların yalnızca güçlü olması yetmez aynı zamanda çevik olması gerekir. Gelecekte ayakta kalacak kurumlar, en büyük olanlar değil, en hazırlıklı olanlar olacak. Ve dayanıklılık… Bir kriz geldiğinde değil, kriz gelmeden önce inşa edilir.

Savaşı uzaktan yaşayan ülkelerde yıkım ekonomik ve psikolojiktir. Petrol fiyatını yükselten, enflasyon beklentilerini bozan bu olaylar mutfağa doğrudan bir darbedir, hayatı daha da pahalılaştırır. Yoksulluk arttıkça sigorta lüks gibi algılanır ve risk tam da bu noktada büyür. Korumasızlık derinleşir; protection gap artar. artan koruma açıkları sadece ekonomik değil, toplumsal bir risktir.