Bu yıl değişen yalnızca reasürans piyasası değil. Baden-Baden'in kendisi de gündemdeydi.Belki de değişen yalnızca reasüransın fiyatı ve kapasitesi değil, sektörün buluşma biçimi. Bakalım 2027'de yine Baden-Baden'de mi buluşacağız? Baden-Baden 2026 Günlükleri'ni burada bitti.

Bir reasürans programının başarısını ölçmek için şu soruları sormak gerekiyor: Büyük bir hasarda ne kadar ödeme alınacak? Bir yıl içinde birden fazla olay yaşanırsa koruma nasıl çalışacak? Sigorta şirketinin üzerinde kalan toplam hasar yükü ne olacak? Bence bunlar, reasürans primindeki birkaç puanlık indirimden çok daha önemli sorular.

Baden-Baden'in açılış gününden çıkan sonuç şu: Piyasa rekabetçi. Kapasite artıyor. Sigorta şirketleri daha iyi reasürans koşulları elde etmek için güçlü bir müzakere zeminine sahip. Bunların hepsi güzel haber. Ama bir noktada aynı soruya geri dönüyoruz. Mevcut riskleri daha ucuza sigortalamakla, bugüne kadar sigortalanamayan risklere çözüm üretmek aynı şey değil.

Geleceği modellemek dediğimiz şey, geçmişi bir kenara bırakıp bilinmeyene bakmak değil. Tam tersine geçmişi yağışı, sıcaklığı, nemi, rüzgârı, topografyayı, uydu verilerini, meteoroloji istasyonlarını, gerçekleşmiş olayları çok daha ayrıntılı okuyabilmek, sonra da bütün bu bilgiyi kullanarak geleceğin olası senaryolarını oluşturmak.Yani geleceğe giden yol, garip biçimde, geçmişten geçiyor.

Salgınlar artık yalnızca sağlık riski değil; bilanço riski. Daha önemlisi, bu risklerin frekansı da artıyor. Son yıllarda COVID varyantları, Ebola alarmı, kuş gribi endişeleri, maymun çiçeği vakaları ve şimdi yeniden gündeme gelen hantavirüs olayları şunu gösteriyor: Dünya biyolojik risklerin daha sık konuşulduğu bir dönemde. Riskin gündemden çok hızlı düşmesi problemiyse hazırlık eksikliğinden bile daha büyük.