FERMA’da iki gün boyunca çok fazla sigorta, çok fazla AI, kapasite konuştuk, iklim, jeopolitik riskler, tedarik zinciri, veri merkezleri, siber konuşuldu. Bende kalansa sigortadan daha büyük. Şirketler giderek daha bağlantılı, daha hızlı değişen ve daha az öngörülebilir bir dünyada nasıl yol alacak?

haftaya bir bütün olarak bakınca Rotterdam’da risk yöneticileriyle başlıyor, İstanbul’da brokerliğin tarihine dönüyor, uluslararası sigortacılığın gündemini konuşuyor, mobilitenin 2040’ına bakıyoruz. COP31 öncesinde iklimi ve dayanıklılık finansmanını tartışıyor, kadınların sektördeki yerini konuşuyor, gençleri, teknolojiyi, yeni riskleri, yeni çözümleri dinliyoruz. Aslında FERMA’nın bu yılki temasına geri dönüp duruyoruz: Widening the Lens. Merceği genişletmek.

Geleceği modellemek dediğimiz şey, geçmişi bir kenara bırakıp bilinmeyene bakmak değil. Tam tersine geçmişi yağışı, sıcaklığı, nemi, rüzgârı, topografyayı, uydu verilerini, meteoroloji istasyonlarını, gerçekleşmiş olayları çok daha ayrıntılı okuyabilmek, sonra da bütün bu bilgiyi kullanarak geleceğin olası senaryolarını oluşturmak.Yani geleceğe giden yol, garip biçimde, geçmişten geçiyor.

kapasite bol, fiyatlar düşüyor ama sigortalı tabanı genişlemiyorsa geriye şu soru kalıyor: Daha çok riski mi sigortalıyoruz, yoksa aynı riski daha ucuza mı sigortalıyoruz? Kapasite bolluğu, yanlış fiyatlanmış riski doğru risk haline getirmez. Bir noktada yeniden fiyat artırmak, şartları daraltmak, muafiyetleri yükseltmek, komisyonları kısmak ve sermayeyi güçlendirmek zorunda kalırsak yeni bir şey yaşamayacağız.Sadece daha önce öğrendiğimizi sandığımız bir dersi yeniden ö

Bir boru hattının kapanması, limanın kullanılamaması, kritik hammaddenin ulaşmaması veya hava sahasının kapanması fabrikanıza hiçbir fiziksel zarar vermeden milyonlarca dolarlık ekonomik kayıp yaratabilir.Modern ekonominin önemli risklerinden biri tam da burada ortaya çıkıyor. Fiziksel hasarın ekonomik sonuç içindeki payı küçülürken, bağımlılıklardan doğan ekonomik kayıplar büyüyor.Ben buna “hasarsız zarar” diyorum

Bir Yol Kapanırsa Ötekinden Gideriz Küresel tedarik zincirlerinin uzun yıllardır üzerine kurulduğu varsayımlardan biri buydu.Şimdi çözümün kendisi vuruldu.Boru hattının kendisine gelen zarar ile boru hattından petrol akmamasının yarattığı ekonomik zarar aynı şey değil. Risk artık Nexus risk. Savaş artık petrol pompasında bitmiyor. Onlarca endüstri ve nihai tüketiceye kadar ulaşıyor. savaşın ekonomik kazananları çoğu zaman savaşa en yakın olanlar değil, alternatif sunabilenle

Sigorta programında çok sık yapılan şey önce bir limit belirlemek, sonra o limitin yeterli olup olmadığını tartışmak.Oysa soruyu tersinden sormak gerekiyor: Gerçek riskim ne? Bunun ne kadarını transfer etmek istiyorum? İşte modelleme bu sorunun sayısal altyapısını sağlayabilir. Afetin ekonomik etkisi büyüdükçe kamu maliyesine gelen yük de büyüyor. Asıl amaç dayanıklılık.Afet gerçekleştiğinde mesele “Ne kadar hızlı hızlı ayağa kalkabiliriz?”

El Niño'nun geçmiş ziyaretleri Pasifik'in ortasında birkaç derecelik sıcaklık farkı çiftçinin tarlasına, enerji şirketinin üretimine, geminin rotasına, şirketin tedarik zincirine, sigortacının bilançosuna ve sonunda hepimizin cebine kadar ulaşabildiğini gösteriyor. Afacan oğlanın bu kez ne yapacağını bilmiyoruz. Bilim bize nereye bakmamız gerektiğini söylüyor.

Hukuki süreçlerdeki değişimler ve bunların yarattığı sosyal enflasyon İlk bakışta kulağa ekonomik bir kavram gibi gelse de TÜFE veya ÜFE ile ölçülen klasik enflasyonla aynı şey değil. Risklere sessizce bir başlık daha ekleniyor: Yargısal risk. Tazminat maliyetlerini büyüten hukuki ve ekonomik dinamikler artık sistemik bir risk haline geliyor.

Londra bunu üç yüzyıldır yapıyor. Bermuda alternatif sermaye ile farklılaştı. Singapur teknik uzmanlığı ve inovasyonu merkeze aldı. Dubai, hukuki güven ve öngörülebilirlik üzerine yeni bir finans merkezi inşa etti. Malezya ise katılım finansı ve retakaful alanında dünyanın referans merkezlerinden biri haline geldi. Şimdi Çin de bu tabloya kendi ölçeğini ve ekonomik gücünü eklemek istiyor.İstanbul, neden dünyanın risklerinin yönetildiği merkezlerden biri olmasın ?

sigortalının dünyasında ilk gün aslında çok şey değişmiyor Kaza yine kaza. Kaza Tespit Tutanağı yine gerekli. Acil durumda yine 112 Acente, broker ve sigorta şirketi herkes kendi yerinde Aralarına yeni bir kapı ekleniyor: 193. Soru bu kapının ne kadar çok açıldığı değil, arkasındaki problemi ne kadar küçülttüğü.

Sağlık sistemleri hastalık bütçesini mi yönetecek, yoksa sağlık yatırımı mı yapacak? Görünen o ki dünya giderek ikinci seçeneği deniyor.Belki de Hollywood'un yüzyılın zayıflama modası olarak başlayan bu gündem, gelecekte sağlık ekonomisinin ve sigortacılığın önemli dönüşüm hikâyelerinden biri olabilir.

project cargo, yalnızca taşımacılığın değil; mühendisliğin, sözleşme yönetiminin, denizciliğin ve sigortanın birlikte çalıştığı özel bir risk alanı.Böyle bir projede tek bir sigorta poliçesi bulunmaz. Bir risk mimarisi kurulur ve içinde pek çok disiplin yer alır. Bunların hiçbiri de birbirinden bağımsız değildir. Birbirine bağlı onlarca farklı risk katmanından bahsederken Project Cargo'yu nakliyat poliçesi diye anlatmak eksik kalır.Fiziksel hasarın maliyeti çoğu zaman toplam

Denizcilikte en değerli ekipman yalnızca tekneniz değil; doğru risk yönetimi, doğru hukuki yapı ve doğru sigorta korumasıdır.Bu yalnızca bir teknenin hikâyesi değil. Bu; güvenin, vekâletin, uluslararası hukukun, itibarın ve hiç aklınıza gelmeyecek risklerin hikâyesi.Her dakikası yaşanmış. Her cümlesi gerçek. Her tavsiye tekne sahiplerinin kulağına küpe olacak nitelikte.Umarım bir sonraki gerçek hikâye sizin başınıza gelmez.

Sigorta artık yalnızca hasar ödeyen bir sektör değil; ekonomik dayanıklılığın ve yatırımın ön koşulu.

Risk yönetimi yalnızca fabrikalar, limanlar veya enerji santralleri için gerekli değil. Milyarlarca insanı aynı heyecanda buluşturan küresel organizasyonların da görünmeyen omurgası. Futbolun kazananını kupayı kaldıran takım belirleyecek. Ama turnuvanın görünmeyen kazananları, milyonlarca insanın güven içinde aynı heyecanı yaşayabilmesini sağlayan risk yöneticileri, güvenlik uzmanları, brokerler, sigortacılar ve reasürörler olacak.

Sigorta poliçeleri sıradan ticari sözleşmeler değildir. Her fırsatta dile getirdiğim gibi sigortalı da çoğu zaman teknik dile hâkim değil, hazır metne rıza verir. Elektronik cihaz genel şartına dayalı bir sözleşmede, neredeyse tüm elektronik cihaz riskleri dışarı alınıp mesela yalnız “ekran kırılması” bırakılırsa, bu hâlâ aynı sigorta ürünü müdür? Yoksa bambaşka bir ürün mü ortaya çıkmıştır?klasik büyük poliçe mantığından ayrışan daha sade ve yeni nesil bir hukuki çerçeve ih

Bu blogda defalarca deprem yazdım. DASK'ı yazdım. Koruma açıklarını yazdım. Deprem modellemelerini, erken uyarı sistemlerini yazdım. Depremlerin ekonomik yükünü, sigortanın yalnızca hasarı ödeyen bir mekanizma değil, hayatın yeniden başlayabilmesini sağlayan bir güvence sistemi olduğunu anlatmaya çalıştım. Bir kişinin bile deprem çantası hazırlamasına, DASK yaptırmasına, yaşadığı binayı sorgulamasına ya da ailesiyle acil durum planı konuşmasına vesile olabilmek. Benim elim

Mesele, hayatımızın giderek daha büyük bir bölümünün bataryalar üzerine kurulması. Ve bu dönüşüm, yalnızca ulaşımı değil; şehirleri, binaları ve sigortayı da değiştiriyor.Küçük bataryaları sıkı kurallarla yöneten bir dünya, büyük bataryalarla dolu şehirleri yeni yeni anlamaya çalışıyor.

Sigortacılığın geleceği artık yalnızca poliçelerde değil; ekonominin, şirketlerin ve bireylerin dayanıklılığında şekilleniyor. Durum Belgesi de 2030'a giderken sektörün üstlenmek istediği bu yeni rolün yol haritasını ortaya koyuyor.