El Niño'nun geçmiş ziyaretleri Pasifik'in ortasında birkaç derecelik sıcaklık farkı çiftçinin tarlasına, enerji şirketinin üretimine, geminin rotasına, şirketin tedarik zincirine, sigortacının bilançosuna ve sonunda hepimizin cebine kadar ulaşabildiğini gösteriyor. Afacan oğlanın bu kez ne yapacağını bilmiyoruz. Bilim bize nereye bakmamız gerektiğini söylüyor.

Havacılık güvenliğini kalıcı şekilde değiştiren Lockerbie Faciası sigorta zincirinin tamamını göstermesi açısından müthiş bir sigortacılık hikâyesi.Bir risk; 2.200 km²’ye yayılan enkaz alanından yüz milyonlarca dolarlık sigorta ödemelerine, milyarlarca dolarlık tazminat düzenlemelerinden BM Güvenlik Konseyi’ne, bir ülkenin uluslararası izolasyonundan havacılık sigortasının underwriting anlayışına kadar yayan özellikleriyle Lockerbie bir riskin nasıl sistemik olabileceğinin ç

Deprem kaçınılmaz olabilir. Aynı sonuçları tekrar tekrar yaşamak kaçınılmaz değil. 17 Ağustos 1999 Marmara Depremi'nde ve sonrasında yaşadığımız tüm depremlerde hayatını kaybedenlere rahmet, geride kalanlara sabır; hepimize unutmadan, ertelemeden ve yeniden aynı bedelleri ödemeden yaşayabilmek için dayanma gücü diliyorum.

Güneş batarken gökyüzündeki renkler...Rüzgârın hiç dinmeyen sesi...Taş duvarların arasından yükselen kekik kokuları...Gece ise ışık kirliliğinin azlığı sayesinde yıldızlarla dolu lacivert simli bir gökyüzü...Şansımıza dolunay da vardı, offf. Hayatın gürültüsünden uzaklaşmak isteyenler için bunlar büyük nimet.

Denizcilikte en değerli ekipman yalnızca tekneniz değil; doğru risk yönetimi, doğru hukuki yapı ve doğru sigorta korumasıdır.Bu yalnızca bir teknenin hikâyesi değil. Bu; güvenin, vekâletin, uluslararası hukukun, itibarın ve hiç aklınıza gelmeyecek risklerin hikâyesi.Her dakikası yaşanmış. Her cümlesi gerçek. Her tavsiye tekne sahiplerinin kulağına küpe olacak nitelikte.Umarım bir sonraki gerçek hikâye sizin başınıza gelmez.

Güven yalnızca tazminat ödemekle değil; müşteriye neyin neden ödendiğini, neyin neden ödenmediğini açıkça anlatabilmekle inşa edilir. Çünkü bir hasarda müşteri daha muhatap bulmada zorlanıyorsa aklında kalan şey ödediği prim ya da ne tazminat ödendiği değil, ne hissettiği.

Risk yönetimi yalnızca fabrikalar, limanlar veya enerji santralleri için gerekli değil. Milyarlarca insanı aynı heyecanda buluşturan küresel organizasyonların da görünmeyen omurgası. Futbolun kazananını kupayı kaldıran takım belirleyecek. Ama turnuvanın görünmeyen kazananları, milyonlarca insanın güven içinde aynı heyecanı yaşayabilmesini sağlayan risk yöneticileri, güvenlik uzmanları, brokerler, sigortacılar ve reasürörler olacak.

Bu blogda defalarca deprem yazdım. DASK'ı yazdım. Koruma açıklarını yazdım. Deprem modellemelerini, erken uyarı sistemlerini yazdım. Depremlerin ekonomik yükünü, sigortanın yalnızca hasarı ödeyen bir mekanizma değil, hayatın yeniden başlayabilmesini sağlayan bir güvence sistemi olduğunu anlatmaya çalıştım. Bir kişinin bile deprem çantası hazırlamasına, DASK yaptırmasına, yaşadığı binayı sorgulamasına ya da ailesiyle acil durum planı konuşmasına vesile olabilmek. Benim elim

Mesele, hayatımızın giderek daha büyük bir bölümünün bataryalar üzerine kurulması. Ve bu dönüşüm, yalnızca ulaşımı değil; şehirleri, binaları ve sigortayı da değiştiriyor.Küçük bataryaları sıkı kurallarla yöneten bir dünya, büyük bataryalarla dolu şehirleri yeni yeni anlamaya çalışıyor.

Bir gemi yapılırken ya da onarılırken sadece hesap yapılmaz; sabır gerekir, sezgi gerekir, ustalık gerekir. Bir anlamda tersaneler, mühendisliğin olduğu kadar insan emeğinin de sahnesi.Haliç Tersanesi’ni sadece tarihi bir yapı olarak görmek büyük bir eksiklik olur. Burası aslında başlı başına bir mühendislik sistemi.İstanbul’u sevmek, memleketim demek, ona verdiğiniz yıllarınızı ve emeği, bu nadide şehrin emeğini, geçmişini ve hafızasını da sevmek demek. Ve ben…İstanbul’u se

İşletmeler, karşılaşabilecekleri riskleri doğru analiz edip gerekli önlemleri zamanında alır ve kurdukları sisteme gerçekten güvenebilecek bilgi ve farkındalığa sahip olurlarsa sadece korunmuş olmazlar. Daha cesur kararlar alabilirler. Daha büyük adımlar atabilirler. En önemlisi, krizlerden korkmadan büyüyebilirler. Çünkü dayanıklılık yalnızca ayakta kalmak değildir. Güvenle ilerleyebilmektir. “Sigorta sadece zararları telafi etmez; doğru kurulduğunda büyümenin cesaretini de

Bence konu , Elini kirletmekten korkmayan… Not almaktan üşenmeyen… Okuduğunu sorgulayan… Bildiklerini birbirine bağlayan… Ve gerektiğinde, arama çubuğuna ihtiyaç duymadan karar verebilen, MacGyver gibi düşünebilen insanlar yetiştirmek.

Bugün risk dünyası değişiyor. Ama daha önemlisi, risklerin hızı değişiyor. Bu hız karşısında kurumların yalnızca güçlü olması yetmez aynı zamanda çevik olması gerekir. Gelecekte ayakta kalacak kurumlar, en büyük olanlar değil, en hazırlıklı olanlar olacak. Ve dayanıklılık… Bir kriz geldiğinde değil, kriz gelmeden önce inşa edilir.

Yakın çevreye ve akrabalara, 1 Nisan sabahı dünyaya geldiğimiz telgrafla bildirilen bebekleriz biz. Aynı hastanede, aynı gecede doğan, daha ilk nefeste birbirine değmiş, hikâyesi bu kadar erken yazılmış , geçen yarım asırdan fazla zaman, yaşanan bambaşka hayatlar ve şehirlere rağmen kopmamış, yılın bu iki özel sabahını hevesle bekleyen iki kadın.

Marinalarda risk tek başına değildir, bireyselin ötesinde her zaman paylaşılır,. Yan yana duran tekneler gibi, riskler de yan yana yaşar. Bugün dünya denizciliği, çok sayıda uluslararası sözleşme ve düzenleme ile yönetiliyor. Tekne sahibi olmak, çoğu zaman fark edilmeden uluslararası hukuka açılmaktır.Kendi poliçenizin teminatlarını bilmek kadar, bağlama yaptığınız marinanın sigorta korumasını da anlamak bu işin ayrılmaz bir parçasıdır

Günlük işlerde bile bu kadar yıpratıcı olan otomasyon, hasar anı gibi duygunun, panik ve belirsizliğin en yoğun yaşandığı bir anda devreye girdiğinde süreci kolaylaştırmak yerine daha da içinden çıkılmaz hale getirebilir. Sigortada özellikle hasarda insanın aradığı şey hız evet ama ondan da önce anlaşılmak; doğru tuşa basmak değil, doğru insana ulaşabilmektir.

Bazı ilişkiler öğretir ve biter. Bunu kabul etmek insanı hafifletir. Bence en önemlisi oraya takılı kalmadan yola devam etmek. Ne kadar yanlış olsa da bu durumlar hayatın içinde kaçamadıklarımızdan. Önemli olan, yol ayrımı geldiğinde sergilenen duruş; yollar ayrıldığında kim olarak kaldığımız.

Modern toplumlarda çocuk, sadece anne-babanın meselesi değildir.Çocuk, istatistik değil. Bir nüfus grafiği hiç değil. Bir çocuğun varlığı, bir toplumun “Ben yarına inanıyorum” deme biçimi.Ve insanlık çocuk yapmıyor çünkü dünya "çocuk dostu değil". Bu kadar basit.

Kurumların seçim kriterleri değişti. Artık fark kağıt üzerinde değil; hikâyede, izde, mücadelede.X ve Y kuşağı mücadele ederek büyüdü; bugünün gençleri ise dijital konforun içinde “steril” bir dünyada… Peki onların hikâyesi ne olacak?

Sormayanlar, bildiğini sanalar ve bilmediğini bilenler. Bildiğini sanmak sigortada pahalı bir alışkanlıktır. Saçlarımızdaki beyazlar vaktiyle biliyorum dediğimiz yerden aldığımız yaraların izler.