Bugün risk dünyası değişiyor. Ama daha önemlisi, risklerin hızı değişiyor. Bu hız karşısında kurumların yalnızca güçlü olması yetmez aynı zamanda çevik olması gerekir. Gelecekte ayakta kalacak kurumlar, en büyük olanlar değil, en hazırlıklı olanlar olacak. Ve dayanıklılık… Bir kriz geldiğinde değil, kriz gelmeden önce inşa edilir.

Türkiye’de atılan adımların, sistemin daha şeffaf ve güvenilir hale gelmesi yönünde önemli bir irade ortaya koyduğu açık. Güçlü bir sigorta sistemi yalnızca doğru mevzuatla değil, doğru insanları doğru yerde konumlandırabilen bir ekosistemle mümkün ve bu ekosistemin merkezinde, her zaman olduğu gibi, mesleki bilgi birikimi ve bağımsızlığıyla sistemi ayakta tutan eksperler yer almaya devam edecekler.

Piyasadaki konut poliçeleri neredeyse bir endüstriyel tesis poliçesi kadar karmaşık. paket poliçelerin içindeki istisnalar da — ne diyeyim — tek kelimeyle kötü sürpriz ve hasar anında “sigortacı hasar ödemez” algısına katmerli kaymaklı sos.Sigortayı yaygınlaştırmanın yolu herkese büyük poliçe satmaktan değil, herkese küçük ama anlamlı bir koruma sunabilmekten geçiyor. Giriş seviyesinde ve makul primli sigortalara acil ihtiyaç var.

İşte tam da risk blokları dediğimiz şeyle karşı karşıyayız. Dünya artık birbirinden kopuk, izole risklerin olduğu bir yer değil. Bir coğrafyada yaşanan bir olayın etkisi çok kısa sürede başka ülkelerin ekonomilerine, ticaretine ve hatta günlük hayatına kadar uzanabiliyor. Hürmüz krizi, bugün bize şunu gösteriyor: Riskin adresi belli olabilir ama faturası her zaman küreseldir.

Savaşı uzaktan yaşayan ülkelerde yıkım ekonomik ve psikolojiktir. Petrol fiyatını yükselten, enflasyon beklentilerini bozan bu olaylar mutfağa doğrudan bir darbedir, hayatı daha da pahalılaştırır. Yoksulluk arttıkça sigorta lüks gibi algılanır ve risk tam da bu noktada büyür. Korumasızlık derinleşir; protection gap artar. artan koruma açıkları sadece ekonomik değil, toplumsal bir risktir.

TFRS 17 (Türkiye Finansal Raporlama Standardı 17), sigorta dünyasının bugüne kadar gördüğü en büyük "muhasebe devrimi" olarak adlandırılıyor. Teknik bir konu gibi görünse de aslında cebimizdeki poliçenin geleceğini ve sigorta şirketinin ne kadar güvenilir olduğunu anlamamızı sağlayan bir şeffaflık projesi. Bir muhasebe değişikliği gibi görünen TFRS 17 , aslında Türk sigorta şirketlerinin uluslararası finans arenasındaki kimliğini yeniden tanımlıyor.

Sevgililer Günü, sigorta sektörünün farkında bile olmadan yıllardır çözüm ürettiği bir alan. Belki adı “aşk sigortası” adıyla değil ama sonuçları birebir kapsıyor. Aşık olan insanlar var ve aşıkların hayatları, bedenleri, planları ve sorumlulukları var. İşte sigortanın alanı da tam olarak burası. Birlikte bir hayat kuruluyorsa, riskler artık bireysel değildir. Sigorta aşkı garanti etmez ama "Aşkla Kurulan Hayatı Korur"

Modern toplumlarda çocuk, sadece anne-babanın meselesi değildir.Çocuk, istatistik değil. Bir nüfus grafiği hiç değil. Bir çocuğun varlığı, bir toplumun “Ben yarına inanıyorum” deme biçimi.Ve insanlık çocuk yapmıyor çünkü dünya "çocuk dostu değil". Bu kadar basit.

Sigorta şirketi kuruluşu için duvarları yükselten, zayıf sermayeli yapıların eleneceği ve birleşme–satın almaları getirmesi muhtemel, kriz öncesi müdahale dönemine geçilen, daha az şirket ama daha sağlam bilanço dönemini başlatan 2025, değişimin, dayanıklılığın ve düzenlemenin yılı oldu.  Umarım 2026, hedeflendiği gibi sigorta sektöründe "fiyatla değil, sermayeyle rekabet", ürün çeşitliliği, dijitalleşme ve istikrarın ön planda olduğu, devlet desteğiyle koruma açıklarının aza

Hayal Etmek Kandırmaca Değil, Ama Sadece Hayal Yetmez. Hayal kurmak güzel, olumlu düşünmek motive edici ama riskleri ortadan kaldırmaz. “evren korur” ama sigorta akıllı bir teminat sunar. Sigorta ayağı yere basan insanların  “gerçek dünya manifesting aracı.” Yani “Evrenin değil, insanın imzasıyla çalışan sistemler.

Sorumluluk sigortaları, bireylerin ve kurumların üçüncü kişilere verebilecekleri zararları teminat altına alan, hukuki güvenlik ile toplumsal vicdan arasında köprü kuran sigorta türleridir. Bu sigortalar, yalnızca maddi bir koruma değil; aynı zamanda “hata insana mahsustur” ilkesinin kurumsal karşılığıdır

işletmelerin güveni bilgiye değil alışkanlığa dayalı olunca ; kriz geldiğinde test edilen şey alışkanlık değil, altyapı oluyor. Risklerin tehlike seviyesi yüksek olunca standart teminatlar yetmiyor, özel şartlar gerekebiliyor, ama sigortacıları en çok ilgilendiren risk önlemleri.

Hasar anında nasıl bir hizmet alınacağına aslında sigortayı yaptırırken karar veriliyor. Bu kararı vermek için elinizde size gerekli bilgilerin tamam olduğundan emin olun, buna zaman ayırın. İşinizi son dakikaya bırakmayın, aldığınız karar içinize sinsin.

Karayolları yeni yönetmeliği ile araç içi kamera ve görüntüleme zorunluluğu pek çok fayda sağlarken uygulamaya hem teknik hem de etik yönden yaklaştığımızda ister istemez başka sorular aklımıza geliyor:

CEO ların parlak kariyerlerinin görünmeyen yüzü krizler ve her kriz borsa çöküşünden kaynaklanmıyor. Üretim hatası tespit edilmiştir gibi mesaj sonu iflasa kadar giden zorlu bir geri çağırma ile sonuçlanabilir.

Derler ya insanın neresi ağrıyorsa canı oradadır, gerçekten de öyle. Her işin başı sağlık. Uzun yıllardır kurumsal hayatın hediyesi...

Aylar, haftalar  ve günlerdir ormanlarımız yanıyor. 22 Temmuz da Eskişehir Seyitgazi de çıkan yangında yangınla mücadele eden 10 canımızı...

Değer kaybı, zaten teknik sonuçlarının hep zararlı olduğu trafik sigortasında var olan sorunları daha artırdı ve sigorta şirketlerini tabiri yerindeyse bezdirdi.

C ash I n T ransit diye yazılır "Si-Ay-Ti" diye okunur. CIT, para ve değerli eşyaların bir yerden başka bir yere fiziksel olarak...

Dezenformasyon ve yanlış bilgi toplumları ayrıştırırken, etkileri yayılıyor.