Bir Yol Kapanırsa Ötekinden Gideriz Küresel tedarik zincirlerinin uzun yıllardır üzerine kurulduğu varsayımlardan biri buydu.Şimdi çözümün kendisi vuruldu.Boru hattının kendisine gelen zarar ile boru hattından petrol akmamasının yarattığı ekonomik zarar aynı şey değil. Risk artık Nexus risk. Savaş artık petrol pompasında bitmiyor. Onlarca endüstri ve nihai tüketiceye kadar ulaşıyor. savaşın ekonomik kazananları çoğu zaman savaşa en yakın olanlar değil, alternatif sunabilenle

Sigorta programında çok sık yapılan şey önce bir limit belirlemek, sonra o limitin yeterli olup olmadığını tartışmak.Oysa soruyu tersinden sormak gerekiyor: Gerçek riskim ne? Bunun ne kadarını transfer etmek istiyorum? İşte modelleme bu sorunun sayısal altyapısını sağlayabilir. Afetin ekonomik etkisi büyüdükçe kamu maliyesine gelen yük de büyüyor. Asıl amaç dayanıklılık.Afet gerçekleştiğinde mesele “Ne kadar hızlı hızlı ayağa kalkabiliriz?”

El Niño'nun geçmiş ziyaretleri Pasifik'in ortasında birkaç derecelik sıcaklık farkı çiftçinin tarlasına, enerji şirketinin üretimine, geminin rotasına, şirketin tedarik zincirine, sigortacının bilançosuna ve sonunda hepimizin cebine kadar ulaşabildiğini gösteriyor. Afacan oğlanın bu kez ne yapacağını bilmiyoruz. Bilim bize nereye bakmamız gerektiğini söylüyor.

Hukuki süreçlerdeki değişimler ve bunların yarattığı sosyal enflasyon İlk bakışta kulağa ekonomik bir kavram gibi gelse de TÜFE veya ÜFE ile ölçülen klasik enflasyonla aynı şey değil. Risklere sessizce bir başlık daha ekleniyor: Yargısal risk. Tazminat maliyetlerini büyüten hukuki ve ekonomik dinamikler artık sistemik bir risk haline geliyor.

Havacılık güvenliğini kalıcı şekilde değiştiren Lockerbie Faciası sigorta zincirinin tamamını göstermesi açısından müthiş bir sigortacılık hikâyesi.Bir risk; 2.200 km²’ye yayılan enkaz alanından yüz milyonlarca dolarlık sigorta ödemelerine, milyarlarca dolarlık tazminat düzenlemelerinden BM Güvenlik Konseyi’ne, bir ülkenin uluslararası izolasyonundan havacılık sigortasının underwriting anlayışına kadar yayan özellikleriyle Lockerbie bir riskin nasıl sistemik olabileceğinin ç

Londra bunu üç yüzyıldır yapıyor. Bermuda alternatif sermaye ile farklılaştı. Singapur teknik uzmanlığı ve inovasyonu merkeze aldı. Dubai, hukuki güven ve öngörülebilirlik üzerine yeni bir finans merkezi inşa etti. Malezya ise katılım finansı ve retakaful alanında dünyanın referans merkezlerinden biri haline geldi. Şimdi Çin de bu tabloya kendi ölçeğini ve ekonomik gücünü eklemek istiyor.İstanbul, neden dünyanın risklerinin yönetildiği merkezlerden biri olmasın ?

Sağlık sistemleri hastalık bütçesini mi yönetecek, yoksa sağlık yatırımı mı yapacak? Görünen o ki dünya giderek ikinci seçeneği deniyor.Belki de Hollywood'un yüzyılın zayıflama modası olarak başlayan bu gündem, gelecekte sağlık ekonomisinin ve sigortacılığın önemli dönüşüm hikâyelerinden biri olabilir.

project cargo, yalnızca taşımacılığın değil; mühendisliğin, sözleşme yönetiminin, denizciliğin ve sigortanın birlikte çalıştığı özel bir risk alanı.Böyle bir projede tek bir sigorta poliçesi bulunmaz. Bir risk mimarisi kurulur ve içinde pek çok disiplin yer alır. Bunların hiçbiri de birbirinden bağımsız değildir. Birbirine bağlı onlarca farklı risk katmanından bahsederken Project Cargo'yu nakliyat poliçesi diye anlatmak eksik kalır.Fiziksel hasarın maliyeti çoğu zaman toplam

Denizcilikte en değerli ekipman yalnızca tekneniz değil; doğru risk yönetimi, doğru hukuki yapı ve doğru sigorta korumasıdır.Bu yalnızca bir teknenin hikâyesi değil. Bu; güvenin, vekâletin, uluslararası hukukun, itibarın ve hiç aklınıza gelmeyecek risklerin hikâyesi.Her dakikası yaşanmış. Her cümlesi gerçek. Her tavsiye tekne sahiplerinin kulağına küpe olacak nitelikte.Umarım bir sonraki gerçek hikâye sizin başınıza gelmez.

Sigorta artık yalnızca hasar ödeyen bir sektör değil; ekonomik dayanıklılığın ve yatırımın ön koşulu.

Risk yönetimi yalnızca fabrikalar, limanlar veya enerji santralleri için gerekli değil. Milyarlarca insanı aynı heyecanda buluşturan küresel organizasyonların da görünmeyen omurgası. Futbolun kazananını kupayı kaldıran takım belirleyecek. Ama turnuvanın görünmeyen kazananları, milyonlarca insanın güven içinde aynı heyecanı yaşayabilmesini sağlayan risk yöneticileri, güvenlik uzmanları, brokerler, sigortacılar ve reasürörler olacak.

Bu blogda defalarca deprem yazdım. DASK'ı yazdım. Koruma açıklarını yazdım. Deprem modellemelerini, erken uyarı sistemlerini yazdım. Depremlerin ekonomik yükünü, sigortanın yalnızca hasarı ödeyen bir mekanizma değil, hayatın yeniden başlayabilmesini sağlayan bir güvence sistemi olduğunu anlatmaya çalıştım. Bir kişinin bile deprem çantası hazırlamasına, DASK yaptırmasına, yaşadığı binayı sorgulamasına ya da ailesiyle acil durum planı konuşmasına vesile olabilmek. Benim elim

Yüz binlerce bağımsız bölümün, milyarlarca liralık finansmanın, binlerce müteahhidin ve milyonlarca insanın aynı risk ekosistemi içinde yer aldığı devasa bir dönüşümden söz ediyoruz. Türkiye'nin deprem gerçeği özellikle İstanbul ve Marmara söz konusu olduğunda yalnızca bir yapı güvenliği meselesi değil; aynı zamanda finansman, sigorta, şehircilik ve toplumsal dayanıklılık meselesi.Fırsat, sigortanın riskleri görünür kılan denetleyici fonksiyonunu dönüşüm modelinin ayrılmaz bi

Mesele, hayatımızın giderek daha büyük bir bölümünün bataryalar üzerine kurulması. Ve bu dönüşüm, yalnızca ulaşımı değil; şehirleri, binaları ve sigortayı da değiştiriyor.Küçük bataryaları sıkı kurallarla yöneten bir dünya, büyük bataryalarla dolu şehirleri yeni yeni anlamaya çalışıyor.

Sigortacılığın geleceği artık yalnızca poliçelerde değil; ekonominin, şirketlerin ve bireylerin dayanıklılığında şekilleniyor. Durum Belgesi de 2030'a giderken sektörün üstlenmek istediği bu yeni rolün yol haritasını ortaya koyuyor.

Bugün sosyal medya şirketlerine açılan davalar gençlerin ruh sağlığı üzerinden yürütülüyor olabilir. Ama bana kalırsa asıl tartışma çok daha büyük. Çünkü insanlık ilk kez dikkatini bu kadar yoğun biçimde satın alan sistemlerle karşı karşıya. Peki bunun sınırını kim çizecek? Regülatörler mi? Mahkemeler mi? Teknoloji şirketleri mi? Sigortacılar mı? Yoksa yine her zamanki gibi önce hasarlar yaşanacak, sonra mı öğrenmeye başlayacağız? Bilmiyorum.

Salgınlar artık yalnızca sağlık riski değil; bilanço riski. Daha önemlisi, bu risklerin frekansı da artıyor. Son yıllarda COVID varyantları, Ebola alarmı, kuş gribi endişeleri, maymun çiçeği vakaları ve şimdi yeniden gündeme gelen hantavirüs olayları şunu gösteriyor: Dünya biyolojik risklerin daha sık konuşulduğu bir dönemde. Riskin gündemden çok hızlı düşmesi problemiyse hazırlık eksikliğinden bile daha büyük.

İklim değişikliği artık sadece çevreyi değil; bilançoları, operasyonları ve sigortalanabilirliği de değiştirirken bu tablo artık sadece çevresel değil kamusal maliye, bankacılık sistemi, yatırım piyasaları ve toplumsal dayanıklılık açısından da kritik hale geliyor.Belki de artık asıl soru şu: İklim değişikliğine sadece uyum sağlamaya mı çalışacağız, yoksa ekonomiyi ve hayatı bu yeni risk düzenine göre yeniden mi tasarlayacağız?” Sigorta sektörü tam bu kırılma noktasında dur

Sigorta hukukunda teminat kadar istisnalar da belirleyicidir. Aynı kelimeler, bir taraf için teminat anlamına gelirken diğer taraf için istisna anlamına dönüşebiliyor.Bu nedenle en kritik soru artık şu: Poliçeniz gerçekten neyi kapsıyor? Ve belki daha önemlisi: Neyi kapsamıyor?

İşletmeler, karşılaşabilecekleri riskleri doğru analiz edip gerekli önlemleri zamanında alır ve kurdukları sisteme gerçekten güvenebilecek bilgi ve farkındalığa sahip olurlarsa sadece korunmuş olmazlar. Daha cesur kararlar alabilirler. Daha büyük adımlar atabilirler. En önemlisi, krizlerden korkmadan büyüyebilirler. Çünkü dayanıklılık yalnızca ayakta kalmak değildir. Güvenle ilerleyebilmektir. “Sigorta sadece zararları telafi etmez; doğru kurulduğunda büyümenin cesaretini de