Sigortacılıkta süslü, havalı lafları söylemeyi seviyoruz.Ama arada Türkçesini de konuşalım. Koruma açığı. Dayanıklılık. Erişilebilirlik. Ve en önemlisi insan. Sigorta insanı zenginleştirmez. Hayallerini de gerçekleştirmez. Ama bir yangının, kazanın, hastalığın veya afetin ardından hayatının tamamen dağılmasını önlemeye yardımcı olabilir. Özellikle TSB Zirvesi'nde üzerinde durulması gereken önemli mesajlar vardı. Bazı soruların yanıtları da o konuşmaların içinde saklı olabi

haftaya bir bütün olarak bakınca Rotterdam’da risk yöneticileriyle başlıyor, İstanbul’da brokerliğin tarihine dönüyor, uluslararası sigortacılığın gündemini konuşuyor, mobilitenin 2040’ına bakıyoruz. COP31 öncesinde iklimi ve dayanıklılık finansmanını tartışıyor, kadınların sektördeki yerini konuşuyor, gençleri, teknolojiyi, yeni riskleri, yeni çözümleri dinliyoruz. Aslında FERMA’nın bu yılki temasına geri dönüp duruyoruz: Widening the Lens. Merceği genişletmek.

Geleceği modellemek dediğimiz şey, geçmişi bir kenara bırakıp bilinmeyene bakmak değil. Tam tersine geçmişi yağışı, sıcaklığı, nemi, rüzgârı, topografyayı, uydu verilerini, meteoroloji istasyonlarını, gerçekleşmiş olayları çok daha ayrıntılı okuyabilmek, sonra da bütün bu bilgiyi kullanarak geleceğin olası senaryolarını oluşturmak.Yani geleceğe giden yol, garip biçimde, geçmişten geçiyor.

Sabah Boğaz'da ardı ardına dizilmiş onlarca karavanı görünce bir sürü sigorta ürünü film şeridi gibi aklımdan geçti. Dizilerde hayat yalıda olabilir. Koruma açığı ise çoğu zaman kameranın dönmediği arka sokaklarda. Yeni sezon başlamış. Belki bu sezon kamera biraz da oraya döner.

kapasite bol, fiyatlar düşüyor ama sigortalı tabanı genişlemiyorsa geriye şu soru kalıyor: Daha çok riski mi sigortalıyoruz, yoksa aynı riski daha ucuza mı sigortalıyoruz? Kapasite bolluğu, yanlış fiyatlanmış riski doğru risk haline getirmez. Bir noktada yeniden fiyat artırmak, şartları daraltmak, muafiyetleri yükseltmek, komisyonları kısmak ve sermayeyi güçlendirmek zorunda kalırsak yeni bir şey yaşamayacağız.Sadece daha önce öğrendiğimizi sandığımız bir dersi yeniden ö

Bir boru hattının kapanması, limanın kullanılamaması, kritik hammaddenin ulaşmaması veya hava sahasının kapanması fabrikanıza hiçbir fiziksel zarar vermeden milyonlarca dolarlık ekonomik kayıp yaratabilir.Modern ekonominin önemli risklerinden biri tam da burada ortaya çıkıyor. Fiziksel hasarın ekonomik sonuç içindeki payı küçülürken, bağımlılıklardan doğan ekonomik kayıplar büyüyor.Ben buna “hasarsız zarar” diyorum

Bir Yol Kapanırsa Ötekinden Gideriz Küresel tedarik zincirlerinin uzun yıllardır üzerine kurulduğu varsayımlardan biri buydu.Şimdi çözümün kendisi vuruldu.Boru hattının kendisine gelen zarar ile boru hattından petrol akmamasının yarattığı ekonomik zarar aynı şey değil. Risk artık Nexus risk. Savaş artık petrol pompasında bitmiyor. Onlarca endüstri ve nihai tüketiceye kadar ulaşıyor. savaşın ekonomik kazananları çoğu zaman savaşa en yakın olanlar değil, alternatif sunabilenle

El Niño'nun geçmiş ziyaretleri Pasifik'in ortasında birkaç derecelik sıcaklık farkı çiftçinin tarlasına, enerji şirketinin üretimine, geminin rotasına, şirketin tedarik zincirine, sigortacının bilançosuna ve sonunda hepimizin cebine kadar ulaşabildiğini gösteriyor. Afacan oğlanın bu kez ne yapacağını bilmiyoruz. Bilim bize nereye bakmamız gerektiğini söylüyor.

Londra bunu üç yüzyıldır yapıyor. Bermuda alternatif sermaye ile farklılaştı. Singapur teknik uzmanlığı ve inovasyonu merkeze aldı. Dubai, hukuki güven ve öngörülebilirlik üzerine yeni bir finans merkezi inşa etti. Malezya ise katılım finansı ve retakaful alanında dünyanın referans merkezlerinden biri haline geldi. Şimdi Çin de bu tabloya kendi ölçeğini ve ekonomik gücünü eklemek istiyor.İstanbul, neden dünyanın risklerinin yönetildiği merkezlerden biri olmasın ?

sigortalının dünyasında ilk gün aslında çok şey değişmiyor Kaza yine kaza. Kaza Tespit Tutanağı yine gerekli. Acil durumda yine 112 Acente, broker ve sigorta şirketi herkes kendi yerinde Aralarına yeni bir kapı ekleniyor: 193. Soru bu kapının ne kadar çok açıldığı değil, arkasındaki problemi ne kadar küçülttüğü.

project cargo, yalnızca taşımacılığın değil; mühendisliğin, sözleşme yönetiminin, denizciliğin ve sigortanın birlikte çalıştığı özel bir risk alanı.Böyle bir projede tek bir sigorta poliçesi bulunmaz. Bir risk mimarisi kurulur ve içinde pek çok disiplin yer alır. Bunların hiçbiri de birbirinden bağımsız değildir. Birbirine bağlı onlarca farklı risk katmanından bahsederken Project Cargo'yu nakliyat poliçesi diye anlatmak eksik kalır.Fiziksel hasarın maliyeti çoğu zaman toplam

Güven yalnızca tazminat ödemekle değil; müşteriye neyin neden ödendiğini, neyin neden ödenmediğini açıkça anlatabilmekle inşa edilir. Çünkü bir hasarda müşteri daha muhatap bulmada zorlanıyorsa aklında kalan şey ödediği prim ya da ne tazminat ödendiği değil, ne hissettiği.

Risk yönetimi yalnızca fabrikalar, limanlar veya enerji santralleri için gerekli değil. Milyarlarca insanı aynı heyecanda buluşturan küresel organizasyonların da görünmeyen omurgası. Futbolun kazananını kupayı kaldıran takım belirleyecek. Ama turnuvanın görünmeyen kazananları, milyonlarca insanın güven içinde aynı heyecanı yaşayabilmesini sağlayan risk yöneticileri, güvenlik uzmanları, brokerler, sigortacılar ve reasürörler olacak.

Sigorta poliçeleri sıradan ticari sözleşmeler değildir. Her fırsatta dile getirdiğim gibi sigortalı da çoğu zaman teknik dile hâkim değil, hazır metne rıza verir. Elektronik cihaz genel şartına dayalı bir sözleşmede, neredeyse tüm elektronik cihaz riskleri dışarı alınıp mesela yalnız “ekran kırılması” bırakılırsa, bu hâlâ aynı sigorta ürünü müdür? Yoksa bambaşka bir ürün mü ortaya çıkmıştır?klasik büyük poliçe mantığından ayrışan daha sade ve yeni nesil bir hukuki çerçeve ih

Bu blogda defalarca deprem yazdım. DASK'ı yazdım. Koruma açıklarını yazdım. Deprem modellemelerini, erken uyarı sistemlerini yazdım. Depremlerin ekonomik yükünü, sigortanın yalnızca hasarı ödeyen bir mekanizma değil, hayatın yeniden başlayabilmesini sağlayan bir güvence sistemi olduğunu anlatmaya çalıştım. Bir kişinin bile deprem çantası hazırlamasına, DASK yaptırmasına, yaşadığı binayı sorgulamasına ya da ailesiyle acil durum planı konuşmasına vesile olabilmek. Benim elim

Yüz binlerce bağımsız bölümün, milyarlarca liralık finansmanın, binlerce müteahhidin ve milyonlarca insanın aynı risk ekosistemi içinde yer aldığı devasa bir dönüşümden söz ediyoruz. Türkiye'nin deprem gerçeği özellikle İstanbul ve Marmara söz konusu olduğunda yalnızca bir yapı güvenliği meselesi değil; aynı zamanda finansman, sigorta, şehircilik ve toplumsal dayanıklılık meselesi.Fırsat, sigortanın riskleri görünür kılan denetleyici fonksiyonunu dönüşüm modelinin ayrılmaz bi

Mesele, hayatımızın giderek daha büyük bir bölümünün bataryalar üzerine kurulması. Ve bu dönüşüm, yalnızca ulaşımı değil; şehirleri, binaları ve sigortayı da değiştiriyor.Küçük bataryaları sıkı kurallarla yöneten bir dünya, büyük bataryalarla dolu şehirleri yeni yeni anlamaya çalışıyor.

Bugün sosyal medya şirketlerine açılan davalar gençlerin ruh sağlığı üzerinden yürütülüyor olabilir. Ama bana kalırsa asıl tartışma çok daha büyük. Çünkü insanlık ilk kez dikkatini bu kadar yoğun biçimde satın alan sistemlerle karşı karşıya. Peki bunun sınırını kim çizecek? Regülatörler mi? Mahkemeler mi? Teknoloji şirketleri mi? Sigortacılar mı? Yoksa yine her zamanki gibi önce hasarlar yaşanacak, sonra mı öğrenmeye başlayacağız? Bilmiyorum.

Salgınlar artık yalnızca sağlık riski değil; bilanço riski. Daha önemlisi, bu risklerin frekansı da artıyor. Son yıllarda COVID varyantları, Ebola alarmı, kuş gribi endişeleri, maymun çiçeği vakaları ve şimdi yeniden gündeme gelen hantavirüs olayları şunu gösteriyor: Dünya biyolojik risklerin daha sık konuşulduğu bir dönemde. Riskin gündemden çok hızlı düşmesi problemiyse hazırlık eksikliğinden bile daha büyük.

İklim değişikliği artık sadece çevreyi değil; bilançoları, operasyonları ve sigortalanabilirliği de değiştirirken bu tablo artık sadece çevresel değil kamusal maliye, bankacılık sistemi, yatırım piyasaları ve toplumsal dayanıklılık açısından da kritik hale geliyor.Belki de artık asıl soru şu: İklim değişikliğine sadece uyum sağlamaya mı çalışacağız, yoksa ekonomiyi ve hayatı bu yeni risk düzenine göre yeniden mi tasarlayacağız?” Sigorta sektörü tam bu kırılma noktasında dur