Bu yıl değişen yalnızca reasürans piyasası değil. Baden-Baden'in kendisi de gündemdeydi.Belki de değişen yalnızca reasüransın fiyatı ve kapasitesi değil, sektörün buluşma biçimi. Bakalım 2027'de yine Baden-Baden'de mi buluşacağız? Baden-Baden 2026 Günlükleri'ni burada bitti.

Reasürans kapasitesi satın almak başka, riskin nerede biriktiğini bilmek başka. Ve galiba 2027 yenilemelerinin en önemli meselesi, bu ikisinin birbirine ne kadar yaklaşabilidiği olacak. Baden-Baden Günlükleri'nin dördüncü gününü bu soruyla kapatalım Riskimizi gerçekten tanıyor muyuz, yoksa yalnızca sigortaladığımızı mı düşünüyoruz?

Bir reasürans programının başarısını ölçmek için şu soruları sormak gerekiyor: Büyük bir hasarda ne kadar ödeme alınacak? Bir yıl içinde birden fazla olay yaşanırsa koruma nasıl çalışacak? Sigorta şirketinin üzerinde kalan toplam hasar yükü ne olacak? Bence bunlar, reasürans primindeki birkaç puanlık indirimden çok daha önemli sorular.

2027 yenilemelerinin başarısını yalnızca primlerde sağlanan indirimle ölçmek yeterli olmayacak. Asıl başarı, sigorta şirketlerinin bilançolarını daha iyi koruyan ve sigortalıların değişen ihtiyaçlarına daha güçlü yanıt verebilen programlar oluşturmakta. Kapasite bol olabilir. Önemli olan, doğru riske, doğru koşullarla ulaşabilmesi.

Bugün önceliğimiz zarar gören evlerin yeniden yaşanabilir hale gelmesi, araçların güvenli biçimde onarılması, iş yerlerinin yeniden açılması ve üretimin devam etmesi. Ama aynı zamanda başka bir soruyu da sormalıyız: Bir sonraki selde aynı kayıpları yaşamamak için bugünden ne yapacağız?

Sigortacılıkta süslü, havalı lafları söylemeyi seviyoruz.Ama arada Türkçesini de konuşalım. Koruma açığı. Dayanıklılık. Erişilebilirlik. Ve en önemlisi insan. Sigorta insanı zenginleştirmez. Hayallerini de gerçekleştirmez. Ama bir yangının, kazanın, hastalığın veya afetin ardından hayatının tamamen dağılmasını önlemeye yardımcı olabilir. Özellikle TSB Zirvesi'nde üzerinde durulması gereken önemli mesajlar vardı. Bazı soruların yanıtları da o konuşmaların içinde saklı olabi

haftaya bir bütün olarak bakınca Rotterdam’da risk yöneticileriyle başlıyor, İstanbul’da brokerliğin tarihine dönüyor, uluslararası sigortacılığın gündemini konuşuyor, mobilitenin 2040’ına bakıyoruz. COP31 öncesinde iklimi ve dayanıklılık finansmanını tartışıyor, kadınların sektördeki yerini konuşuyor, gençleri, teknolojiyi, yeni riskleri, yeni çözümleri dinliyoruz. Aslında FERMA’nın bu yılki temasına geri dönüp duruyoruz: Widening the Lens. Merceği genişletmek.

Geleceği modellemek dediğimiz şey, geçmişi bir kenara bırakıp bilinmeyene bakmak değil. Tam tersine geçmişi yağışı, sıcaklığı, nemi, rüzgârı, topografyayı, uydu verilerini, meteoroloji istasyonlarını, gerçekleşmiş olayları çok daha ayrıntılı okuyabilmek, sonra da bütün bu bilgiyi kullanarak geleceğin olası senaryolarını oluşturmak.Yani geleceğe giden yol, garip biçimde, geçmişten geçiyor.

Sabah Boğaz'da ardı ardına dizilmiş onlarca karavanı görünce bir sürü sigorta ürünü film şeridi gibi aklımdan geçti. Dizilerde hayat yalıda olabilir. Koruma açığı ise çoğu zaman kameranın dönmediği arka sokaklarda. Yeni sezon başlamış. Belki bu sezon kamera biraz da oraya döner.

kapasite bol, fiyatlar düşüyor ama sigortalı tabanı genişlemiyorsa geriye şu soru kalıyor: Daha çok riski mi sigortalıyoruz, yoksa aynı riski daha ucuza mı sigortalıyoruz? Kapasite bolluğu, yanlış fiyatlanmış riski doğru risk haline getirmez. Bir noktada yeniden fiyat artırmak, şartları daraltmak, muafiyetleri yükseltmek, komisyonları kısmak ve sermayeyi güçlendirmek zorunda kalırsak yeni bir şey yaşamayacağız.Sadece daha önce öğrendiğimizi sandığımız bir dersi yeniden ö

Bir boru hattının kapanması, limanın kullanılamaması, kritik hammaddenin ulaşmaması veya hava sahasının kapanması fabrikanıza hiçbir fiziksel zarar vermeden milyonlarca dolarlık ekonomik kayıp yaratabilir.Modern ekonominin önemli risklerinden biri tam da burada ortaya çıkıyor. Fiziksel hasarın ekonomik sonuç içindeki payı küçülürken, bağımlılıklardan doğan ekonomik kayıplar büyüyor.Ben buna “hasarsız zarar” diyorum

Bir Yol Kapanırsa Ötekinden Gideriz Küresel tedarik zincirlerinin uzun yıllardır üzerine kurulduğu varsayımlardan biri buydu.Şimdi çözümün kendisi vuruldu.Boru hattının kendisine gelen zarar ile boru hattından petrol akmamasının yarattığı ekonomik zarar aynı şey değil. Risk artık Nexus risk. Savaş artık petrol pompasında bitmiyor. Onlarca endüstri ve nihai tüketiceye kadar ulaşıyor. savaşın ekonomik kazananları çoğu zaman savaşa en yakın olanlar değil, alternatif sunabilenle

El Niño'nun geçmiş ziyaretleri Pasifik'in ortasında birkaç derecelik sıcaklık farkı çiftçinin tarlasına, enerji şirketinin üretimine, geminin rotasına, şirketin tedarik zincirine, sigortacının bilançosuna ve sonunda hepimizin cebine kadar ulaşabildiğini gösteriyor. Afacan oğlanın bu kez ne yapacağını bilmiyoruz. Bilim bize nereye bakmamız gerektiğini söylüyor.

Londra bunu üç yüzyıldır yapıyor. Bermuda alternatif sermaye ile farklılaştı. Singapur teknik uzmanlığı ve inovasyonu merkeze aldı. Dubai, hukuki güven ve öngörülebilirlik üzerine yeni bir finans merkezi inşa etti. Malezya ise katılım finansı ve retakaful alanında dünyanın referans merkezlerinden biri haline geldi. Şimdi Çin de bu tabloya kendi ölçeğini ve ekonomik gücünü eklemek istiyor.İstanbul, neden dünyanın risklerinin yönetildiği merkezlerden biri olmasın ?

sigortalının dünyasında ilk gün aslında çok şey değişmiyor Kaza yine kaza. Kaza Tespit Tutanağı yine gerekli. Acil durumda yine 112 Acente, broker ve sigorta şirketi herkes kendi yerinde Aralarına yeni bir kapı ekleniyor: 193. Soru bu kapının ne kadar çok açıldığı değil, arkasındaki problemi ne kadar küçülttüğü.

project cargo, yalnızca taşımacılığın değil; mühendisliğin, sözleşme yönetiminin, denizciliğin ve sigortanın birlikte çalıştığı özel bir risk alanı.Böyle bir projede tek bir sigorta poliçesi bulunmaz. Bir risk mimarisi kurulur ve içinde pek çok disiplin yer alır. Bunların hiçbiri de birbirinden bağımsız değildir. Birbirine bağlı onlarca farklı risk katmanından bahsederken Project Cargo'yu nakliyat poliçesi diye anlatmak eksik kalır.Fiziksel hasarın maliyeti çoğu zaman toplam

Güven yalnızca tazminat ödemekle değil; müşteriye neyin neden ödendiğini, neyin neden ödenmediğini açıkça anlatabilmekle inşa edilir. Çünkü bir hasarda müşteri daha muhatap bulmada zorlanıyorsa aklında kalan şey ödediği prim ya da ne tazminat ödendiği değil, ne hissettiği.

Risk yönetimi yalnızca fabrikalar, limanlar veya enerji santralleri için gerekli değil. Milyarlarca insanı aynı heyecanda buluşturan küresel organizasyonların da görünmeyen omurgası. Futbolun kazananını kupayı kaldıran takım belirleyecek. Ama turnuvanın görünmeyen kazananları, milyonlarca insanın güven içinde aynı heyecanı yaşayabilmesini sağlayan risk yöneticileri, güvenlik uzmanları, brokerler, sigortacılar ve reasürörler olacak.

Sigorta poliçeleri sıradan ticari sözleşmeler değildir. Her fırsatta dile getirdiğim gibi sigortalı da çoğu zaman teknik dile hâkim değil, hazır metne rıza verir. Elektronik cihaz genel şartına dayalı bir sözleşmede, neredeyse tüm elektronik cihaz riskleri dışarı alınıp mesela yalnız “ekran kırılması” bırakılırsa, bu hâlâ aynı sigorta ürünü müdür? Yoksa bambaşka bir ürün mü ortaya çıkmıştır?klasik büyük poliçe mantığından ayrışan daha sade ve yeni nesil bir hukuki çerçeve ih

Bu blogda defalarca deprem yazdım. DASK'ı yazdım. Koruma açıklarını yazdım. Deprem modellemelerini, erken uyarı sistemlerini yazdım. Depremlerin ekonomik yükünü, sigortanın yalnızca hasarı ödeyen bir mekanizma değil, hayatın yeniden başlayabilmesini sağlayan bir güvence sistemi olduğunu anlatmaya çalıştım. Bir kişinin bile deprem çantası hazırlamasına, DASK yaptırmasına, yaşadığı binayı sorgulamasına ya da ailesiyle acil durum planı konuşmasına vesile olabilmek. Benim elim