Güven yalnızca tazminat ödemekle değil; müşteriye neyin neden ödendiğini, neyin neden ödenmediğini açıkça anlatabilmekle inşa edilir. Çünkü bir hasarda müşteri daha muhatap bulmada zorlanıyorsa aklında kalan şey ödediği prim ya da ne tazminat ödendiği değil, ne hissettiği.

Risk yönetimi yalnızca fabrikalar, limanlar veya enerji santralleri için gerekli değil. Milyarlarca insanı aynı heyecanda buluşturan küresel organizasyonların da görünmeyen omurgası. Futbolun kazananını kupayı kaldıran takım belirleyecek. Ama turnuvanın görünmeyen kazananları, milyonlarca insanın güven içinde aynı heyecanı yaşayabilmesini sağlayan risk yöneticileri, güvenlik uzmanları, brokerler, sigortacılar ve reasürörler olacak.

Sigorta poliçeleri sıradan ticari sözleşmeler değildir. Her fırsatta dile getirdiğim gibi sigortalı da çoğu zaman teknik dile hâkim değil, hazır metne rıza verir. Elektronik cihaz genel şartına dayalı bir sözleşmede, neredeyse tüm elektronik cihaz riskleri dışarı alınıp mesela yalnız “ekran kırılması” bırakılırsa, bu hâlâ aynı sigorta ürünü müdür? Yoksa bambaşka bir ürün mü ortaya çıkmıştır?klasik büyük poliçe mantığından ayrışan daha sade ve yeni nesil bir hukuki çerçeve ih

Bu blogda defalarca deprem yazdım. DASK'ı yazdım. Koruma açıklarını yazdım. Deprem modellemelerini, erken uyarı sistemlerini yazdım. Depremlerin ekonomik yükünü, sigortanın yalnızca hasarı ödeyen bir mekanizma değil, hayatın yeniden başlayabilmesini sağlayan bir güvence sistemi olduğunu anlatmaya çalıştım. Bir kişinin bile deprem çantası hazırlamasına, DASK yaptırmasına, yaşadığı binayı sorgulamasına ya da ailesiyle acil durum planı konuşmasına vesile olabilmek. Benim elim

Yüz binlerce bağımsız bölümün, milyarlarca liralık finansmanın, binlerce müteahhidin ve milyonlarca insanın aynı risk ekosistemi içinde yer aldığı devasa bir dönüşümden söz ediyoruz. Türkiye'nin deprem gerçeği özellikle İstanbul ve Marmara söz konusu olduğunda yalnızca bir yapı güvenliği meselesi değil; aynı zamanda finansman, sigorta, şehircilik ve toplumsal dayanıklılık meselesi.Fırsat, sigortanın riskleri görünür kılan denetleyici fonksiyonunu dönüşüm modelinin ayrılmaz bi

Mesele, hayatımızın giderek daha büyük bir bölümünün bataryalar üzerine kurulması. Ve bu dönüşüm, yalnızca ulaşımı değil; şehirleri, binaları ve sigortayı da değiştiriyor.Küçük bataryaları sıkı kurallarla yöneten bir dünya, büyük bataryalarla dolu şehirleri yeni yeni anlamaya çalışıyor.

Bugün sosyal medya şirketlerine açılan davalar gençlerin ruh sağlığı üzerinden yürütülüyor olabilir. Ama bana kalırsa asıl tartışma çok daha büyük. Çünkü insanlık ilk kez dikkatini bu kadar yoğun biçimde satın alan sistemlerle karşı karşıya. Peki bunun sınırını kim çizecek? Regülatörler mi? Mahkemeler mi? Teknoloji şirketleri mi? Sigortacılar mı? Yoksa yine her zamanki gibi önce hasarlar yaşanacak, sonra mı öğrenmeye başlayacağız? Bilmiyorum.

Salgınlar artık yalnızca sağlık riski değil; bilanço riski. Daha önemlisi, bu risklerin frekansı da artıyor. Son yıllarda COVID varyantları, Ebola alarmı, kuş gribi endişeleri, maymun çiçeği vakaları ve şimdi yeniden gündeme gelen hantavirüs olayları şunu gösteriyor: Dünya biyolojik risklerin daha sık konuşulduğu bir dönemde. Riskin gündemden çok hızlı düşmesi problemiyse hazırlık eksikliğinden bile daha büyük.

İklim değişikliği artık sadece çevreyi değil; bilançoları, operasyonları ve sigortalanabilirliği de değiştirirken bu tablo artık sadece çevresel değil kamusal maliye, bankacılık sistemi, yatırım piyasaları ve toplumsal dayanıklılık açısından da kritik hale geliyor.Belki de artık asıl soru şu: İklim değişikliğine sadece uyum sağlamaya mı çalışacağız, yoksa ekonomiyi ve hayatı bu yeni risk düzenine göre yeniden mi tasarlayacağız?” Sigorta sektörü tam bu kırılma noktasında dur

İşletmeler, karşılaşabilecekleri riskleri doğru analiz edip gerekli önlemleri zamanında alır ve kurdukları sisteme gerçekten güvenebilecek bilgi ve farkındalığa sahip olurlarsa sadece korunmuş olmazlar. Daha cesur kararlar alabilirler. Daha büyük adımlar atabilirler. En önemlisi, krizlerden korkmadan büyüyebilirler. Çünkü dayanıklılık yalnızca ayakta kalmak değildir. Güvenle ilerleyebilmektir. “Sigorta sadece zararları telafi etmez; doğru kurulduğunda büyümenin cesaretini de

Bugün risk dünyası değişiyor. Ama daha önemlisi, risklerin hızı değişiyor. Bu hız karşısında kurumların yalnızca güçlü olması yetmez aynı zamanda çevik olması gerekir. Gelecekte ayakta kalacak kurumlar, en büyük olanlar değil, en hazırlıklı olanlar olacak. Ve dayanıklılık… Bir kriz geldiğinde değil, kriz gelmeden önce inşa edilir.

Piyasadaki konut poliçeleri neredeyse bir endüstriyel tesis poliçesi kadar karmaşık. paket poliçelerin içindeki istisnalar da — ne diyeyim — tek kelimeyle kötü sürpriz ve hasar anında “sigortacı hasar ödemez” algısına katmerli kaymaklı sos.Sigortayı yaygınlaştırmanın yolu herkese büyük poliçe satmaktan değil, herkese küçük ama anlamlı bir koruma sunabilmekten geçiyor. Giriş seviyesinde ve makul primli sigortalara acil ihtiyaç var.

İşte tam da risk blokları dediğimiz şeyle karşı karşıyayız. Dünya artık birbirinden kopuk, izole risklerin olduğu bir yer değil. Bir coğrafyada yaşanan bir olayın etkisi çok kısa sürede başka ülkelerin ekonomilerine, ticaretine ve hatta günlük hayatına kadar uzanabiliyor. Hürmüz krizi, bugün bize şunu gösteriyor: Riskin adresi belli olabilir ama faturası her zaman küreseldir.

Deprem oluyor-Kanun çıkıyor- Kayıp sigortalanmıyor. Deprem, artık bir “doğal afet” olarak değil, doğru yönetilmediğinde hızla ekonomik bir riske dönüşen bir durum hâline geliyor; sigorta sistemi bu yapıya entegre edilmediği sürece ne gerçek bir dayanıklılık kurulabiliyor, ne sürdürülebilirlik sağlanabiliyor, Ülke olarak hâlâ sistemli risk yönetimini bekliyoruz. Ama asıl acı olan yeni bir deprem olmadan bu konuların hızlanmaması.

Savaşı uzaktan yaşayan ülkelerde yıkım ekonomik ve psikolojiktir. Petrol fiyatını yükselten, enflasyon beklentilerini bozan bu olaylar mutfağa doğrudan bir darbedir, hayatı daha da pahalılaştırır. Yoksulluk arttıkça sigorta lüks gibi algılanır ve risk tam da bu noktada büyür. Korumasızlık derinleşir; protection gap artar. artan koruma açıkları sadece ekonomik değil, toplumsal bir risktir.

Günlük işlerde bile bu kadar yıpratıcı olan otomasyon, hasar anı gibi duygunun, panik ve belirsizliğin en yoğun yaşandığı bir anda devreye girdiğinde süreci kolaylaştırmak yerine daha da içinden çıkılmaz hale getirebilir. Sigortada özellikle hasarda insanın aradığı şey hız evet ama ondan da önce anlaşılmak; doğru tuşa basmak değil, doğru insana ulaşabilmektir.

Sevgililer Günü, sigorta sektörünün farkında bile olmadan yıllardır çözüm ürettiği bir alan. Belki adı “aşk sigortası” adıyla değil ama sonuçları birebir kapsıyor. Aşık olan insanlar var ve aşıkların hayatları, bedenleri, planları ve sorumlulukları var. İşte sigortanın alanı da tam olarak burası. Birlikte bir hayat kuruluyorsa, riskler artık bireysel değildir. Sigorta aşkı garanti etmez ama "Aşkla Kurulan Hayatı Korur"

Modern toplumlarda çocuk, sadece anne-babanın meselesi değildir.Çocuk, istatistik değil. Bir nüfus grafiği hiç değil. Bir çocuğun varlığı, bir toplumun “Ben yarına inanıyorum” deme biçimi.Ve insanlık çocuk yapmıyor çünkü dünya "çocuk dostu değil". Bu kadar basit.

Görünüşe göre işler, geçen senekinden de daha kötü.“Bu artık geçici bir kriz değil. Bu, kalıcı bir risk düzeni. Geçen yıl çoklu kriz diyorduk. Artık tonu değiştİ ve konuşulan şey: rekabet, kopuş ve sertleşme.” Diyor. Riskler, Umut ve Yeni Çiçek Çocuklar Mümkün mü?

8 Ocak 2026 daki gibi Marmara fırtınaları reasürörlerin Türkiye ajandasını değiştirir: Bir fırtınanın aynı anda 5-6 ili , Marmara gibi sanayi kalbi bölgeyi vurması, reasürör için en korkutucu senaryodur. “Kümülatif Risk” tek bir olayda binlerce hasar dosyası demektir.